Mariann

Rommet tomt. Ein trolldom brutt.

Og du va den så gjekk te slutt.

Du ba meg

glømma deg, sa meg:

Alt så har vært va flott,

men slutt for godt!



Sitte aleina, med hjerta tjokt

av smilet ditt, av hud og lokt.

Eg drikke

slantar av blikket

du gav meg raust den ti'

då du va mi.



Ja, Mariann, eg har fått

mærr en eg gav

så, ha det godt.