İstanbul Hatırası

Bir eski resim duvarda

Belki beti belki Pola

Markizde oturmuÅŸ sakin

Seyrediyor zamanı gözlerinde tozlarla

Ah bu ne sevgi bu ne ızdırap

Bu ÅŸarkıyla gönlüm ne harap

Al al olmuÅŸ gül yanaklarımız

Bu mahcup bu eda bu hal

Bir mısra gibi ağzınız

DillenmemiÅŸ dinlenmemiÅŸ bakire aÅŸklarda

Günlerden güz mevsim sepya

Bir tüy kalemle yazılmış bekler

Bir hayat daha olmalı der gibi

Kahverengi tonlarda uykularda

İstanbul hatırası

Bir yerinde altın yaldızlı tarih ve yazı