Masum DeÄŸiliz

Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eÄŸer

Her gece

Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna

Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık

HerÅŸeye

Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan

Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış

Kendini kimsesiz ve erken unutulmuÅŸ hissediyorsan

Ä°çindeki çocuÄŸa sarıl sana insanı anlatır

Eller günahkar

Diller günahkar

Bir çaÄŸ yangını bu bütün

Dünya günahkar

Masum deÄŸiliz hiç birimiz