Sonbahar

Alır gider beni sarı rüzgârlarıyla sonbahar

Gelir anılardan bir davet çocukluÄŸum canlanır

Bir varmış bir yokmuÅŸ diye baÅŸlardı bütün masallar

Hani nerde o masum ve daha bozulmamış rüyalar



Sedef sedef olur açardı nilüferler

Ve kanatları tülden fildiÅŸi kelebekler

Bir martı misali tek başıma uçardım

Hani nerde üstünde uçtuÄŸum mor denizler



Sevgiden saygıdan bir altın kafes ördüm

Ä°nançlarım kilit kilit oldu üstüme

Asıp bedenimi bendeki beni gördüm

Hani nerde uğrunda azaldığım değerler



Ellerim soÄŸuk ÅŸimdi, üsüyor dudaklarım

GöÄŸsüne düÅŸtü başım, o çicekten yılların

Ey Sonbahar