DüÅŸünme Hiç

DüÅŸünme hiç neden diye yorulma

O yıllar ki yaşanmayacak seninle bir kez daha

Gittikçe kaybolan bir aÅŸk hatırlanan

Bizden de güzeldi zaman



Acı nedir bilmeden yaÄŸmurlu gün görmeden

Hep akıllı geçindik, kalp kırmayı öÄŸrendik

Söyle ne oldu bize nefret girdi sevgiye

Kaldın bak sen kendine, ben de kendi kendime



O günlerde bir baÅŸkaydın gözümde

Tek senle ben kalmıştık sanki yer yüzünde

Uzak birbirinden kutuplar gibiyken

Neydi çeken bizi birden