Wit licht

Marco Borsato · #1 [2011]

Ik ben een mens van vlees en bloed

Een druppel in de oceaan

Onherkenbaar in de golven



Een korrel zand in de woestijn

Zo slokt de menigte mij op

En raak ik telkens weer bedolven



Maar gedragen door het witte licht

Stijg ik uit boven mijzelf

Ken ik even geen gewicht

Meer dan een schaduw in het witte licht

Met open ogen in de zon

Ontdek ik mijn gezicht



Ik word geboren in de bergen

Draag het water naar de zee

Maar waarom ben ik vergeten



Ik zet mijn stappen in het zand

Maar word geruisloos weggespoeld

En vul mijn plek weer in de leegte



Maar gedragen door het witte licht

Kom ik los van wie mij maakte

Knijpt de tijd zijn ogen dicht

Meer dan een schaduw in het witte licht

Met open ogen in de zon

Ontdek ik mijn gezicht



Ik voel dat deze kaars

Niet voor altijd zal blijven branden

Dus ik verdrink me in de schijn

Die dit licht voor even werpt



Nog heel even en de waarheid

Slaat de leugen weer keihard uit mijn handen

Mijn ogen branden als de hel

Maar ik ben liever blind

Dan dat ik hier nu sterf



Dio disse: "Sia luce" e luce fu



Gedragen door het witte licht

Kom ik los van wie mij maakte

Knijpt de tijd zijn ogen dicht

Meer dan een schaduw in het witte licht

Met open ogen in de zon



Gedragen door het witte licht

Stijg ik uit boven mijzelf

Ken ik even geen gewicht

Meer dan een schaduw in het witte licht

Met open ogen in de zon

Verlies ik mijn gezicht



Ik ben een mens van vlees en bloed

Een druppel in de oceaan

Ik ga ten onder in de golven