Cisza W Jej Domu

Cisza, cisza w domu jej przyczajona

Na palcach skrada siê jak wróg

Niechciana, nieproszona

A jego nie ma

Dzieci jak anio³y Å“pi¹ zapomniane

A samotnoÅ“æ ³¹czy wieczór cisz¹ sw¹

I poranek

To co wie i czego jeszcze nie wie

Czai sie w milcz¹cego ³Ó¿ka

Ch³odzie sennym

I usypia w oczekiwaniu beznadziejnym



Sama! Oczy zamkniête a dusza p³onie

Wieje wiatr...

Ty na morzu, nikt nie wie ¿e toniesz

JesteÅ“ sama! Gdy rozpada siê Å“wiat

Wiara koñczy siê

Czujesz jak czas usypia Twój gniew

A Ty walczysz z tym snem



Niewys³any stygnie list, ona p³acze

Jej mi³oÅ“æ niepotrzebna ju¿

Gdy szaleñstwo w jego oczach

Znów biec mu ka¿e

Na oÅ“lep, na Å“mieræ

Za bóstwem fa³szywym, zwodniczym mira¿em



Sama! Oczy zamkniête a dusza p³onie

Wieje wiatr...

Ty na morzu, nikt nie wie ¿e toniesz

JesteÅ“ sama! Gdy rozpada siê Å“wiat,

Wiara koñczy siê

Czujesz jak czas usypia Twój gniew

A Ty walczysz...



Twój gniew, s³owa jak kamienie...