Bo Wcale Nie Trawa

Nie z popio³u

Ja z ciebie powstajê

I nie prochem, a Tob¹ jestem

I kiedy Twe wilgotne srebro smakuje zakochany jêzyk

Chcê jeszcze trochê, jeszcze, jeszcze...

P³ynê w tobie wci¹¿ bardziej inna



Zazdrosna o nieprzemijanie

I ka¿da twoja nowa postaæ nieustaj¹co mnie zdumiewa

Choæ twój prosty symbol jeszcze ze szko³y znam na pamiêæ

Pragnê tylko ciebie

Bardziej, ni¿ powietrza

Bo wcale nie trawa, i raczej nie mi³oÅ“æ

Tylko Ty, wodo, jesteœ wieczna