Ludzkie Gadanie

Gdzie diabe³ "dobranoc" mówi do ciotki,

gdzie w cichej niezgodzie przysz³o nam ¿yæ,

na piecu gdzieÅ“ mieszkaj¹ plotki,

wychodz¹ na Å“wiat, gdy chce im siê piæ...



Niewiele im trzeba - ¿ywi¹ siê nami,

szczêÅ“liw¹ mi³oÅ“ci¹, p³aczem i snem.

Zwyczajnie - ot, przychodz¹ drzwiami,

pospieszne jak dym i lotne jak cieñ.



Gadu, gadu, gadu, gadu, gadu, gadu noc¹,

Baju, baju, baju, baju, baju, baju w dzieñ



Gdzie wdowa do wdówki mówi: "kochana",

gdzie kot w rêkawiczkach czeka na mysz,

gdzie ka¿dy ptak zna swego pana,

tam wiedz¹, co jesz, co pijesz, z kim Å“pisz...



Gdy noc na miasteczko spada jak sowa,

splataj¹ siê rêce takich jak my

i strze¿e nas ksiÊ¿yca owal,

by ¿aden z³y wilk nie puka³ do drzwi.



A potem siadamy tu¿ przy kominku

i d³ugo gadamy, ¿e to, ¿e sio

tak samo jak ten t³um na rynku, jak ten t³um,

pleciemy - co, kto, kto kiedy, gdzie kto...



Gadu, gadu, gadu, gadu, gadu, gadu noc¹,

Baju, baju, baju, baju, baju, baju w dzieñ