Szeptem

Szeptem do mnie mów,

Mów szeptem.

By nikt obcy Twoich s³ów nie s³ysza³.



Jak najciszej proszê mów,

A przedtem spójrz w oczy tak,

Jak tylko ty patrzeæ na mnie umiesz.



Chcê uwierzyæ, ¿e przede mn¹ nikt

Nie uczy³ siê tych s³ów na pamiêæ.

Wiêc mów szeptem, szeptem siê nie k³amie.



A to co mówisz przecie¿ brzmi jak jakaÅ“ baÅ“ñ.

Å’wiat ca³y dziÅ“ mi zazdroÅ“ci, za oknem zaczai³ siê wiatr.

Chcê ukraϾ nam s³owa mi³oÅ“ci.



Te s³owa, które starczyæ

Maj¹ nam na wiele, wiele lat.

Dlatego...



Szeptem do mnie mów, mów szeptem.

Jak najciszej mów, bo wci¹¿ siê bojê.

By z³y los s³ów nie pods³ucha³ twoich.



¯eby marzeñ naszych nam nie ukrad³ nikt.

Codziennie ktoÅ“ komuÅ“ mówi,

To samo co mówisz dziÅ“ ty.



Lecz s³owa tak ³atwo pogubiæ.

Wiêc wiele s³ów, a ma³o szczêœæ

Spotyka siê na œwiecie tym. Kochany...



Szeptem do mnie mów, mów szeptem.

By nikt obcy twoich s³ów nie s³ysza³.

I niech zamknie siê nad nami cisza,

W której ju¿ nie bêdzie trzeba wiêcej s³ów.