Pastorale

Mijn hemel blauw met gouden hallen

Mijn wolkentorens, ijskristallen

Kometen, manen en planeten, aah alles draait om mij

En door de witte wolkenpoort tot diep onder de golven

Boort mijn vuur, mijn liefde, zich in de aarde

En bij het water speelt een kind

En alle schelpen die het vindt gaan blinken als ik lach



'k Hou van je warmte op mijn gezicht

Ik hou van de koperen kleur van je licht

Ik geef je water in mijn hand

En schelpen uit het zoute zand

Ik heb je lief, zo lief



Ik scheur de rotsen met mijn stralen

Verhoog de meren in de dalen en

Onweersluchten doe ik vluchten, aah als de regen valt

Verberg je ogen in een hand

Voordat m'n glimlach ze verbrandt

M'n vuur, m'n liefde, mijn gouden ogen

't Is beter als je nog wat wacht

Want even later komt de nacht en schijnt de koele maan



De nacht is te koud, de maan te grijs

Toe neem me toch mee naar je hemelpaleis

Daar wil ik zijn alleen met jou

En stralen in het hemelblauw

Ik heb je lief, zo lief



Als ik de aarde ga verwarmen

Laat ik haar leven in m'n armen

Van sterren weefde ik het verre, aah het noorderlicht

Maar soms ben ik als kolkend lood

Ik ben het leven en de dood

In vuur, in liefde, in alle tijden

M'n kind ik troost je, kijk omhoog

Vandaag span ik mijn regenboog

Die is alleen voor jou



Nee nooit'sta ik een seconde stil



'k Wil liever branden neem me mee



Geen mens kan mij dwingen wanneer ik niet wil



Wanneer je vanavond gaat slapen in zee



Geen leven dat ik niet begon



En vliegen langs jouw hemelbaan



Je kunt niet houden van de zon



Ik wil niet meer bij jou vandaan



Ik heb je lief, zo lief

Ik heb je lief, zo lief

Ik heb je lief, zo lief

Ik heb je lief, zo lief

Ik heb je lief, zo lief