HerÅŸeye DeÄŸersin

Alaca karanlıkta içine kapanmış

Bir çiçek gibi solgun ve yalnız

AkÅŸamın türlenen ışıklarında

Gözlerim bir yerlerde takılı kalmış



Bütün ışıklar bir anda sönse

Ve karanlıklar halime gülse

Yine de içim aydınlık seninle



Bilirim geç de olsa benimsin

Bilirim belli etmez seversin

Sen her zaman özlenmeye

Ä°nan sen herÅŸeye deÄŸersin



Bir yeniden doÄŸuÅŸ sanki bir varoluÅŸ

Seni anlamak, tanımak ve sevmek

Zamanların ötesinde sonsuzlara varıp

Seninle oralarda yaÅŸayabilmek