Tissue

Gloc 9 · Talumpati [2011]

Tumatakbo papalayo ubos na ang pasensya ko

Di ko alam ang gagawin sa kaliwa o sa kanan

Wala akong mapuntahan nagdidilim ang paningin



Chorus:

Makakayanan ko pa ba

Kailangan kong makawala dito



Verse 1:

Quaker Oats sa umaga may microwave na ensamada

May topping na vanilla ice cream tapos mais na nilaga

Madaming Nido'ng champorado paborito na adobo

Boneless na bangus na daing hot pandesal na merong maling



Chorus:

Makakayanan ko pa ba

Kailangan kong makawala dito



Verse 2:

Tumatayo ang balahibo pinapawisan ang mga balat ko

Medyo mainit ang ulo bumibilis ang paglakad ko

Parang ang lamig ng hangin wag mong itapat sa akin

Kulang na lang ay manalangin sana wag ako'ng abutin



Chorus:

Makakayanan ko pa ba

Kailangan kong makawala dito



Verse 3:

Hihilab ang aking tiyan wala akong matakbuhan

Ang taas pa ng hagdan kailangan ko ng banyuhan

Wag na wag kang lalabas parang nilugaw na bigas

Ibang klase ang antas pag ikaw ang naalingasan

Pag libre ay medyo mabaho pahiram naman po ng tabo

Sana di maraming tao baka kasi mahalata mo

Sana nama'y maayos na puwesto mahirap na ang mabisto

Tato lima o sampung piso depende to sa gagawin mo



Chorus:

Makakayanan ko pa ba

Kailangan kong makawala dito



Tumatakbo papalayo ubos na ang pasensya ko

Di ko alam ang gagawin sa kaliwa o sa kanan

Wala akong mapuntahan nagdidilim ang paningin



Chorus:

Makakayanan ko pa ba

Kailangan kong makawala dito

Tissue

Tissue stands as a poignant song in Gloc 9's expansive discography, appearing on the 2011 album Talumpati. Known for his socially conscious hip-hop style, Gloc 9 has long been celebrated for weaving narrative depth into his recordings. This track continues his tradition of exploring human vulnerability and emotional resilience through rhythmic storytelling. As part of a body of work that includes acclaimed albums like Matrikula and MKNM: Mga Kwento Ng Makata, the song reflects the artist's mature approach to the Philippine hip-hop genre. It captures the raw sentimentality characteristic of his later recordings, offering listeners a moment of introspection within a broader catalogue of influential music. The recording remains a testament to his ability to connect with audiences through authentic, heartfelt expression without relying on commercial tropes.