Silvertoes

Parokya Ni Edgar · Buruguduystunstugudunstuy [1998]

Silvertoes by Parokya ni Edgar



Verse 1:

Wag ka nang magalala

Hinding, hindi ako inlab sayo

Bakit ba pakiramdam mo pa yata

Lahat kami ay naaakit mo



Verse 2:

Miss, miss, pakitigil lang please

Ang iyong pagpapantasya

Hindi ka na nakakatuwa

Ipapagulpi na kita sa gwardyang may batuta

AAaaaa...yay yay yah.....



Verse 3:

Hindi ko talaga ma-gets kung bakit ka ganyan

Ang feeling mo ay sabik sa iyo ang lahat nang kalalakihan

Sorry, pagpasensyahan mo na

Mali talaga ang iyong inaakala

Lahat kami ay nandidiri sa iyo

Ikaskas mo na sana ang mukha mo sa semento



Chorus:

Di kami na-tuturn on sa kutis mong kulay champurado

Di kami naaakit'sa labi mong garabucho...

O please naman, pakitanggap mo na lang ang katotohanan

Na ganyan ka 'pinanganak

Wag ka nang magpapanggap na ikaw ay isang dalagang ubod ng ganda

Kahit na alam naman natin na ang karakas mo ay ubod ng sama



~~-Guitars playing-~~



Verse 4:

Siguro nga naman ay may mga mas pangit pa sayo

Pero at least hindi sila nagpapakyut katulad mo

Nakaka-bad-trip ka, nakakairita tuwing kita'y nakikita

Di ko alam ba't ang laki ng ulo mo

Magingat-ingat ka, baka ikaw ay sagasaan ko



Refrain:

Di kami na-tuturn on sa kutis mong kulay champurado

Di kami naaakit'sa labi mong garabucho...

O please naman, pakitanggap mo na lang ang katotohanan

Na ganyan ka 'pinanganak

Wag ka nang magpapanggap na ikaw ay isang dalagang ubod ng ganda

Kahit na alam naman natin na ang karakas mo ay ubod ng sama



O please naman, pakitanggap mo na lang ang katotohanan

Na ganyan ka 'pinanganak

Wag ka nang magpapanggap na ikaw ay isang dalagang ubod ng ganda

Kahit na alam naman natin na ang karakas mo ay ubod ng sama

AAaaaa...yay yay.....

Silvertoes

Parokya Ni Edgar's 'Silvertoes' stands as a defining track from their 1998 album, *Buruguduystunstugudunstuy*. The song exemplifies the group's signature blend of novelty pop, rock, and theatrical storytelling that characterized their work during the late 1990s. With its distinctive vocal harmonies and quirky narrative, the recording captures the band's unique ability to transform mundane subjects into memorable musical experiences. Released during a pivotal era for Philippine rock, the track contributed to Parokya Ni Edgar's reputation as innovators who balanced commercial appeal with artistic eccentricity. It remains a staple in their discography, reflecting the band's enduring influence on the genre and their capacity to craft songs that resonate through decades of Philippine music history.