Nedelja kad je otisao Hase
Zabranjeno Pusenje · Other Songs - Zabranjeno Pusenje
nikom nije smet'o vjetar sto je dun'o
te majske nedelje je dosao Osijek
al' opet je Kosevo bilo puno
Bio sam tad jos sasma mali
i nisam znao zasto neki placu
rekoh sebi, provucu se dzaba
sjesti negdje i navijat cu
Prodjoh pokraj jednog redara
on samo svoju cigaru pali
kaze, prodji sad i ne boj se nista
danas te niko nece dirati, mali
Sjedoh negdje u guzvu, u raju
i cuh samo brujanje mase
danas nam odlazi Asim Ferhatovic
danas nam odlazi nas Hase
Ref.
Nedelja kad je otisao Hase
nedelja kad je otisao Hase
i BBC na mome radiju
"Oslobodjenje" u mojim rukama
I dok je utakmica ova trajala
stariji ljudi su uzimali rijec
sine, Hase je tuk'o
Engleze, Svabe i Ruse
i ovo sad mu je posljednji mec
Bjese rezultat jedan-jedan
kad sudija odsvira kraj
spustise se zastave stadiona Kosevo
stade jedna nedelja da se nastavi maj
Ref.
Nedelja kad je otisao Hase
okrenu se Hase poslednji put
nedelja kad je otisao Hase
uzdignutih pesnica i ozarena lica
nedelja kad je otisao Hase
kao da veli, mene vise nema
al' imate jos mnogo vaznih utakmica
Izlazili smo svi iz stadiona cutke
culo se samo brujanje mase
poneki usklik i poneka zastava
svi u napad, jedan je Hase
svi u napad, svi u napad
Jugoslavija, Jugoslavija
Nedelja kad je otisao Hase
Zabranjeno Pusenje stands as a defining force in Yugoslav rock, blending punk energy with poetic lyricism that resonated deeply across the region. This track exemplifies the band's signature ability to weave social commentary into accessible, melodic rock structures. Emerging from a prolific era of their career, the recording captures the group's dynamic interplay and distinct vocal delivery that characterized their live performances and studio work. The song reflects the band's broader discography, which often explored themes of everyday life, camaraderie, and the complexities of the human condition. As part of their extensive catalogue, it remains a testament to their enduring influence on the Balkan music scene, showcasing a style that balanced raw emotion with sophisticated songwriting without relying on overt theatricality.