Sonbahar

Alır gider beni sarı rüzgârlarıyla sonbahar

Gelir anılardan bir davet çocukluÄŸum canlanır

Bir varmıÅŸ bir yokmuÅŸ diye baÅŸlardı bütün masallar

Hani nerde o masum ve daha bozulmamıÅŸ rüyalar



Sedef sedef olur açardı nilüferler

Ve kanatları tülden fildiÅŸi kelebekler

Bir martı misali tek baÅŸıma uçardım

Hani nerde üstünde uçtuÄŸum mor denizler



Sevgiden saygıdan bir altın kafes ördüm

İnançlarım kilit kilit oldu üstüme

Asıp bedenimi bendeki beni gördüm

Hani nerde uÄŸrunda azaldıÄŸım deÄŸerler



Ellerim soÄŸuk ÅŸimdi, üsüyor dudaklarım

GöÄŸsüne düÅŸtü baÅŸım, o çicekten yılların

Ey Sonbahar