Jej Portret
Anna Maria Jopek · Szeptem [1998]
Ty sam o sobie tyle wiesz co nic.
W tañcz¹cych wokÓ³ ciemnych lustrach dni
Rozb³yska twój z³oty Å“miech,
Przerwany w pÓ³ czu³y gest,
W pamiêci sk³adam wci¹¿ pasjans samych serc.
Naprawdê jaki jesteÅ“ nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze bêdzie razem iÅ“æ,
Uniosê twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy s³ów,
Nie dokoñczony jasny portret twój.
Uniosê go, ocalê wszêdzie
Czy bêdzie przy mnie czy nie bêdziesz,
Talizman mój z zamyÅ“leñ nag³ych twych i rzês.
Gdy kiedyÅ“ poczujemy mi³y,
¯e nasze dni siê wype³ni³y
Przez ¿ycie pójdê ogl¹daj¹c siê wstecz.
Naprawdê jaki jesteÅ“ nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze bêdzie razem iÅ“æ,
Uniosê twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy s³ów,
Nie dokoñczony jasny portret twój.
Jej Portret
Anna Maria Jopek's "Jej Portret" stands as a defining track from her 1998 album *Szeptem*, showcasing her mastery of melancholic pop and art song within the Polish music scene. The recording captures a moment of introspective vulnerability, characteristic of Jopek's ability to blend poetic lyrics with emotive vocal delivery. Released during a period where she was solidifying her reputation as a serious artist rather than merely a pop performer, the song reflects themes of unrequited love and emotional distance. Its enduring appeal lies in its atmospheric production and Jopek's nuanced performance, which has made it a staple in her discography and a reference point for her later works. The track exemplifies the sophisticated songwriting style that has cemented her status as a cultural icon in Poland.