The Netherlands: Mrs. Einstein - Niemand heeft nog
Eurovision Song Contest · Eurovision Song Contest 1997 [1997]
als er niemand luisteren wil
Wat doe je met je lege dagen,
het liefst zet je de tijd heel even stil
Voordat je iemand hebt gevonden,
die tien minuten voor je heeft
Nou dat kan wel even duren,
je hoopt dat jij dan nog wel leeft
Want niemand heeft nog tijd
Alleen nog tijd om zich te haasten
Nee niemand heeft nog tijd,
alleen nog maar om aan zichzelf te denken
Nee nee niemand heeft nog tijd,
niemand heeft nog tijd
Je snapt niets meer van deze wereld,
de tijd is duur want tijd is geld
Stilstaan is uit den boze,
dus tempo dat is wat er telt
De mensen blijven nog wel geven,
staan nooit'stil bij hun gevoel
Snel kunnen zij per computer,
nog iets storten voor het goede doel
Want niemand heeft nog tijd
Alleen nog tijd om zich te haasten
Nee niemand heeft nog tijd,
alleen nog maar om aan zichzelf te denken
Nee nee niemand heeft nog tijd,
niemand heeft nog tijd
Niemand heeft nog tijd, niemand heeft nog tijd
Niemand heeft nog tijd, niemand nee nee
Gaan wij ooit beseffen:
er is veel meer dan de factor tijd
Sta even stil, laat je verleiden,
tot wat meer gevoeligheid
Want niemand heeft nog tijd
Alleen nog tijd om zich te haasten
Nee niemand heeft nog tijd,
alleen nog maar om aan zichzelf te denken
Nee nee niemand heeft nog tijd,
niemand heeft nog tijd
The Netherlands: Mrs. Einstein - Niemand heeft nog
Representing the Netherlands at the 1997 Eurovision Song Contest, Mrs. Einstein delivered a distinctive vocal performance with "Niemand heeft nog." The group, known for their eclectic pop style, brought a unique energy to the competition during a period of significant musical diversity in European broadcasting. This recording captures the band's signature sound, blending contemporary pop sensibilities with the dramatic flair often associated with Eurovision songs. While the contest featured a wide array of international acts, Mrs. Einstein's contribution remains a notable moment in the Netherlands' participation history. The song stands as a testament to the group's ability to craft memorable melodies that resonate within the broader context of late 1990s European music.